In een achtbaan durf ik niet, maar ik hou wel van gedoe en adrenaline. Eén van de redenen waarom ik gespecialiseerd ben in crisiscommunicatie en omgevingsanalyses. Wat ik wél durf, is voorop lopen, pionieren en ja, ook soms keihard op mijn plaat te gaan. Vanwege de passie voor mijn vak heb ik een duidelijke mening waar ik het vak (graag) heen zie gaan. Ik ben in staat om communicatieprofessionals écht toegevoegde waarde te laten leveren, namelijk door ze gebruik te laten maken van omgevingsanalyses. En die maken het verschil.

Binnen communicatie zijn we constant bezig met het vervullen van een communicatiebehoefte. Dat gaat wat mij betreft niet (meer) op onderbuikgevoel, maar door het maken van omgevingsanalyses. Dit is een overzicht van de vragen, geruchten, percepties en gedragingen over een organisatie, persoon of gebeurtenis. Zo’n analyse wordt gemaakt om een communicatieadvies- of aanpak op te baseren. Door het maken van een omgevingsanalyse wordt duidelijker wat de communicatiebehoefte van de buitenwereld (lees: klanten, publiek, stakeholders, gebruikers en zelfs medewerkers) is. Hiermee maken we dus als communicatieprofessionals, van woordvoerder tot redacteur, het verschil en maken we ons werk niet alleen concreter, maar ook veel makkelijker.

Mijn case is het vernieuwen van het format voor omgevingsanalyse. Begrijp me niet verkeerd, dit format was al heel goed en ontwikkeld door vooraanstaande experts uit het vak. Als omgevingsanalist liep ik er in praktijk echter tegenaan dat dit format, met alle online en offline ontwikkeling, niet voor iedereen altijd makkelijk leesbaar en begrijpelijk was. Binnen crisiscommunicatie kent iedereen (als het goed is!) het format en de werkwijze, maar aan vergadertafels ontstond nog wel eens verwarring. Een omgevingsanalyse is gemaakt om communicatie regie in hun proces te geven en om echt het verschil te maken. Om te zorgen dat een omgevingsanalyse in het belang van de ontvanger gemaakt werd, heb ik het format doorontwikkeld met team Online Monitoring van Rijkswaterstaat. Voorheen bestond een omgevingsanalyse uit een overzicht van IBS (informatievoorziening, betekenisgeving en schadebeperking) of simpel gezegd: kennis, houding en gedrag. In de doorontwikkeling hebben we gebruik gemaakt van drie focuspunten, namelijk Media, Stakeholders en Publiek. IBS blijft hierbinnen de rode draad, maar we hebben veel meer nuance aangebracht. Deze vernieuwing zorgt dat er nóg scherper gecommuniceerd en geadviseerd kan worden, maar ook dat een omgevingsanalyse voor collega’s buiten het communicatievak leesbaar, begrijpelijk en direct toepasbaar is.

Mijn visie? Omgevingsanalyse is voor effectieve communicatie onmisbaar. Mijn inzet? Omgevingsanalyse onderdeel maken van communicatiewerkzaamheden. Want: zonder omgevingsanalyse geen communicatieadvies, -strategie en -aanpak. Zie het zo: Finance komt met cijfers, legal met wet- en regelgeving, communicatie met omgevingsanalyse.